Synbiotyk przeciwdrobnoustrojowy do stosowania w profilaktyce zgnilca amerykańskiego
Mieszanka Paszowa Uzupełniająca – WNI Producent PL3027065p
APIBIOTIC – synbiotyk odbudowujący i wspierający fizjologiczny mikrobiom larw pszczoły miodnej o wysokim potencjale przeciwdrobnoustrojowym do stosowania w profilaktyce względem bakterii Paenibacillus larvae wywołującej zgnilec amerykański w rodzinach pszczelich.
APIBIOTIC to Mieszanka Paszowa Uzupełniająca. Powstaje w złożonym procesie technologicznym fermentacji melasy z trzciny cukrowej z wykorzystaniem: szczepów probiotycznych należących do gatunków (wg EFSA/QPS): Lactobacillus acidophilus, Lactiplantibacillus plantarum, Lacticaseibacillus casei, Bifidobacterium bifidum, Bifidobacterium longum, Streptococcus thermophilus, Lactobacillus bulgaricus, Limosilactobacillus fermentum, Bifidobacterium animalis, Lactococcus lactis subsp. lactis biovar diacetylactis oraz Parasaccharibacter apium, Lactobacillus amylovorus, Lactobacillus apis, Lactobacillus meliventris, Apilactobacillus apinorum w celu uzyskania bogatego składu postbiotycznego produktu; oraz przy udziale naturalnie występujących bakterii kwasu mlekowego i drożdży w celu uzyskania naturalnej zdolności konserwującej preparatu.
DZIAŁANIE APIBIOTIC:
- poprawia parametry odporności i wzmacnia bariery przeciwdrobnoustrojowe robotnic i larw pszczelich przed zakażeniem Paenibacillus larvae Eric I, II, III i IV;
- pozwala zmniejszyć presję zgnilca amerykańskiego na fizjologiczny mikrobiom larw rodzin pszczelich;
- wspiera wzmacnianie i odbudowę mikrobiomu larw i dorosłych osobników pszczoły miodnej, eliminując ryzyko nowych zakażeń bakteryjnych;
- wykazuje potencjał przeciwdrobnoustrojowy i blokuje wytwarzanie endospor Paenibacillus larvae;
- przez synergiczny skład preparatu tworzy biologiczną ochronę pasieki przed zgnilcem amerykańskim.
INSTRUKCJA PRAWIDŁOWEGO STOSOWANIA:
Dodatek do syropu:
- przed zimowlą: odkłady, pakiety i słabsze rodziny: 5 ml APIBIOTIC/1 L syropu cukrowego lub inwertu, silne rodziny produkcyjne: 20 ml APIBIOTIC/1 L syropu cukrowego lub inwertu;
- w trakcie sezonu, pauz pożytkowych i w okresie zwiększonej presji zgnilca amerykańskiego: odkłady, pakiety i słabsze rodziny: 10 ml APIBIOTIC/1 L syropu cukrowego lub inwertu, silne rodziny produkcyjne: 30 ml APIBIOTIC/1 L syropu cukrowego lub inwertu. Dokładnie wymieszać.
Dodatek do ciasta:
- w okresie wiosennym: 5-10 ml/1 kg ciasta pyłkowo-cukrowego;
- w trakcie sezonu, pauz pożytkowych i w okresie zwiększonej presji zgnilca amerykańskiego: 20-25 ml/1 kg ciasta pyłkowo-cukrowego. Dokładnie wymieszać i rozprowadzić w całej objętości ciasta.
Wysoki potencjał przeciwdrobnoustrojowy
W tym przypadku nie chodzi o „antybiotyk”, tylko o biologiczną presję na patogen (Paenibacillus larvae) poprzez:
-
zakwaszanie środowiska (kwasy organiczne, spadek pH) – wiele bakterii chorobotwórczych gorzej rośnie w kwaśnym mikrośrodowisku,
-
konkurencję o miejsce i zasoby (kolonizacja/„zajęcie niszy” w jelicie larwy i u robotnic),
-
wytwarzanie metabolitów hamujących (postbiotyki: m.in. kwasy, związki o działaniu bakteriostatycznym, możliwe bakteriocyny/peptydy przeciwbakteryjne w zależności od szczepów i procesu),
-
stabilizację mikrobiomu – gdy mikrobiom działa, patogen ma trudniej „wejść” i się namnożyć.
Dlaczego produkt celuje w larwy, skoro podajesz go rodzinie
Zgnilec amerykański zaczyna się w larwach — larwa zjada pokarm z domieszką zarodników, a potem patogen rozwija się w jelicie. Dlatego mechanizmy działania są dwutorowe:
A) U larw
-
Wzmocnienie „pierwszej linii” w jelicie: korzystne bakterie i ich metabolity utrudniają kiełkowanie/namnażanie patogenu.
-
Bariera chemiczna: kwaśniejsze warunki + metabolity fermentacji mogą ograniczać rozwój P. larvae.
-
Bariera biologiczna: korzystna mikroflora „zajmuje miejsce”, konkurując z patogenem.
B) U robotnic (pszczół karmicielek)
Robotnice odpowiadają za jakość pokarmu larw (m.in. wydzieliny gruczołów, obróbka syropu/ciasta, higiena). Jeśli u nich:
-
poprawia się równowaga mikrobiomu,
-
spada obciążenie drobnoustrojami oportunistycznymi,
-
rośnie „odporność funkcjonalna”,
to pośrednio lepiej chronione są larwy (mniej „presji infekcyjnej” w ulu).
Odbudowa mikrobiomu
Po stresach (głód, przerwy pożytkowe, intensywne karmienie, przewóz, chemizacja, choroby, osłabienie) mikrobiom łatwo się rozjeżdża. Wtedy:
-
rośnie ryzyko „okna podatności” na infekcje,
-
jelito i jego bariera są mniej stabilne,
-
rodzina gorzej reaguje na presję patogenów.
Synbiotyk ma dawać:
-
doszczepienie korzystnych drobnoustrojów (probiotyki),
-
warunki do ich przeżycia i wzrostu (część „syn” – składniki wspierające),
-
gotowe metabolity (postbiotyki), które działają nawet wtedy, gdy część bakterii nie skolonizuje się idealnie.
Czyli to jest bardziej „pakiet stabilizujący ekosystem” niż pojedynczy probiotyk.
-
warunki środowiskowe i metabolity (pH, kwasy, związki hamujące) ograniczają przechodzenie patogenu w etap sporulacji lub zmniejszają jego intensywność tam, gdzie patogen próbuje się namnażać.
To nie jest „zabijanie spor”, tylko utrudnianie cyklu życiowego bakterii.
Dawki różnią się dla silnych i słabszych rodzin
Silne rodziny mają:
-
większą liczbę larw i intensywniejszy przepływ pokarmu,
-
większą „masę biologiczną” do objęcia działaniem,
-
często większą presję patogenów (bo większa liczebność = większy obrót pokarmu i kontaktów).
Stąd wyższe dawki mają sens jako dostosowanie do skali i do sytuacji „presji”.
Co jest ważne, żeby działanie miało szansę się zrealizować (praktyka)
-
Regularność w okresach ryzyka (pauzy pożytkowe, jesień/przed zimowlą, po stresie, po łączeniu rodzin, po wędrówce).
-
Dokładne wymieszanie (żeby każda porcja pokarmu niosła podobną ilość preparatu).
-
Warunki w ulu: wilgoć, higiena, stara czarna zabudowa, węza/ramki, rabunki – to wszystko wpływa na „presję zgnilca” niezależnie od dodatku.
-
To jest profilaktyka, nie leczenie AFB: jeśli są objawy kliniczne lub wynik dodatni laboratoryjnie, w Polsce wchodzą procedury weterynaryjne/urzędowe — sam synbiotyk nie zastępuje działań wymaganych prawem i bioasekuracji.
